فتح ) : سخت سرخ شد . و قنا اللبن : آميخت شير را به آب . و قنا فلانا : كشت فلان را و يا برانگيخت بر كشتن فلان . و قنا الجلد : در دباغ انداخت آن پوست را . و قنا لحيته فى الخضاب : سياه كرد ريش را بخضاب . قنواء ( qanv ' ) ص . ع . مؤنث اقنى : زن بلند بينى . قنوات ( qanav t ) ع . ج . قناة ( qan t ) . قنوات ( qanav t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاريزها . قنوان ( qanv n ) و ( qenv n ) و ( qonv n ) ع . ج . قنو ( qenv ) و ( qonv ) . قنوان ( qonv n ) ا . ع . آستين پيراهن . قنوان ( qonv n ) ص . ع . مال قنوان : مال ذخيره و يخنى نهاده . قنوان ( qonv n ) و ( qanav n ) م . ع . قنا قنوا و قنوانا و قنوانا . مر . قنو ( qanv ) . قنوب ( qonub ) م . ع . قنبت الشمس قنوبا ( از باب نصر ) : فروشد آفتاب . قنوة ( qenvat ) و ( qonvat ) ا . ع . كسب و ورزش . و خوشهء خرما . و فراهم آوردن گوسپند و جز آن براى خوردن نه براى تجارت . قنوة ( qenvat ) و ( qonvat ) ص . ع . مال ذخيره و يخنى نهاده . يق : مال قنوة او قنوة . و غنمة قنوة : گوسپند دوشيدنى و ثابت بر آن . و كذا : قنوة . قنوت ( qonut ) ا . ع . طاعت و فرمان بردارى . و قيام در دعا و نماز . و سكوت و امساك در تكلم . و دعاء القنوت اى دعاء القيام . الحديث : افضل الصلاة طول القنوت . قنوت ( qonut ) م . ع . قنت قنوتا ( از باب نصر ) : دعا كرد . و فرمانبردارى نمود . و خاموش بود و باز ماند از سخن . و ايستاد در دعا و نماز . قنوج ( qannuj ) و ( qennavj ) ا . پ . نام شهرى در هندوستان . قنود ( qonud ) ص . پ . كسى كه در كردار و گفتار غره شود و دلير گردد . قنور ( qannur ) ا . ع . نمك زارى در باديهء عربستان كه نمك آن در غايت خوبى وجودت است . قنور ( qennavr ) ا . ع . بنده و برده و مملوك . و دراز و يا دراز سر . قنور ( qanavvar ) ا و ص . ع . كلان سر . و سركش و دشوار خوى . و سخت و درشت از هر چيزى . و بعير قنور : شتر سركش . قنوس ( qonus ) ع . ج . قنس ( qens ) . قنوط ( qanut ) ص . ع . سخت نوميد . قنوط ( qonut ) م . ع . قنط قنوطا ( از باب نصر و ضرب ) و قنط قنوطا ( از باب كرم ) و قنط قنطا و قناطة ( از باب سمع ) و قنط ( از باب فتح و حسب ) : نااميد شد . قنوط ( qonut ) و ( qanut ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوميدى و يأس . قنوع ( qanu ' ) ا . ع . نشيب و پستى . و بلند . و بلندى ، مونث آيد . قنوع ( qanu ' ) ص . ع . خرسند بسندكار ببهرهء خود . قنوع ( qonu ' ) قنع قنوعا ( از باب فتح ) : خواست . و سؤال كرد . و خوارمندى و نياز نمود در سؤال . و خرسند شد بدانچه قسمت وى بود . و قنعت الابل : مايل گرديدند شتران بسوى خوابگاه و پيش آمدند اهل خود را و از چراگاه ترش گياه بسوى شيرين گياه برآمدند . و قنع فلان : برآمد فلان از مكانى به مكان ديگر . و قنعت الابل : ببلندى برآمدند شتران . و قنع الرواية : دولا كرد سر آن راويه را . و قنعت الشاة : بلند شد پستان آن گوسپند و پائين نيفتاد . قنوع ( qonu ' ) ا . ع . قناعت . المثل : خير الغنى القنوع و شر الفقر الخضوع . قنون ( qonun ) ع . ج . قنة ( qonnat ) . قنونة ( qonunat ) ا . ع . بندگى و عبوديت و مملوكيت . قنهور ( qanahvar ) ا . ع . دراز درهم و در آمده پوست و يا ضعيف و سست . قنى ( qany ) م . ع . قنى المال قنيا و قنيانا و قنيانا ( از باب ضرب ) : ورزيد و كسب كرد آن مال را . و قناه الله : خشنود گرداناد او را خداى . و قنى الحياء و قنيه قنيا و قنيانا ( از باب ضرب و سمع ) : لازم گرفت حيا را . و قنيت الغنم قنيا ( از باب ضرب ) : گرفتم آن گوسپندان را براى ذخيره و يخنى . قنى ( qan ) ا . ع . پيچيدگى و كجى بينى . مر . قنا الانف . قنى ( qani ) ص . ع . سقاء قن : مشك برگرديده بوى . قنى ( qen ) ا . ع . خشنودى و بىنيازى . يق : من اعطى مأة من المعز فقد اعطى القنى و من اعطى مأة من الضان فقد اعطى الغنى و من اعطى مأة من الابل فقد اعطى المنى . قنى ( qen ) م . ع . قنى الرجل قنى ( از باب سمع ) : بىنياز شد آن مرد و خشنود گرديد . قنى ( qen ) و ( qon ) ا . ع . ج . قنية ( qenyat ) و ( qonyat ) . قنى ( qaniyy ) ا . ع . گوسپندى كه براى شير دادن و بچه نگاهدارند .